Monday, September 27, 2010

அயோத்தியா தீர்ப்பு : கடமை உணர்வா வீசை என்ன விலை

அயோத்தியா தீர்ப்பை பொறுத்தவரை மைய,மாநில,அரசுகளின் செயல்பாடுகள் இப்படி கேட்பது போலவே உள்ளன.
  24-09-10 அன்று அயோத்தி பிரச்னையில் பாபர் மசூதி இருந்த இடம், உத்திர பிரதேச முசுலிம் வக்பு வாரியத்துக்கு சொந்தமா, விசுவ இந்து பரிசத் நடத்தும் அறக்கட்டளைக்கு சொந்தமா என தீர்ப்பு அளிக்கப்படும் என அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றத்தின் லக்னௌ கிளை அறிவித்திருந்தது. தற்போது உச்சநீதி மன்றம் ரமேசு சந்திர திரிபாதி என்பவரின் முறையீட்டின் பேரில் தீர்ப்பை ஒரு வாரம் ஒத்தி வைத்துள்ளது.


   தீர்ப்பு அளிக்கபோவதாக அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றம் அறிவித்த நாள்முதல் மைய அரசும் உள்துறை அமைச்சரும் மக்கள் அனைவரும் அமைதி காக்க வேண்டும் என மீண்டும் மீண்டும் வேண்டுகோள் விடுத்த வண்ணம் உள்ளனர். ஏதோ தீர்ப்பு வந்தவுடன் ஏமாற்றமடையும் ஒரு பிரிவினர் மற்றொரு பிரிவினர் மீது போர் தொடுக்க போவது போல் பீதியூட்டி வருகின்றனர்.


  ஆப்பிரிக்க நாடுகளை விட கொடிய வறுமையில் சிக்கியுள்ள இந்தியாவில் கொடிய வறுமையில் வாடும்  மக்கள் 42 கோடிபேர் என்று அண்மையில் வெளியான ஐக்கிய பன்னாட்டு கழக அறிக்கை ஒன்று தெரிவிக்கிறது. அடுத்த வேளை சோற்றுக்கு என்ன வழி என்ற கவலையில் மூழ்கி இருக்கும் மக்களுக்கு, மைய மாநில அரசுகளின் மக்கள் முரண் கொள்கைகளால் பாதிக்கப்பட்டு தற்கொலை செய்து கொள்ளும் லட்ச்சக்கணக்கான விவசாயிகளின் குடும்பத்தாருக்கு,விவசாயம் நசிந்துபோய் நாடோடிகளாக  நகரங்களில் வேலை  தேடி அலையும் சிற்றூர் புற மக்களுக்கு,விலைவாசி உயர்வால்,எரிபொருள் விலை உயர்வால், மின் கட்டண உயர்வால்,வரவையும் செலவையும் இணக்கப்படுத்த முடியாமல்  திணறிக்கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு அயோத்தி தீர்ப்பு எந்த மாற்றத்தையும் கொண்டு வரப்போவதில்லை என்பது நன்றாகவே தெரியும். அவர்கள் யாரும் கலவரம் செய்ய துடித்துக் கொண்டிருக்கவில்லை. அவர்களிடம் போய் வன்முறையில் ஈடுபடாதீர்கள் என்று சொல்வதில் எதாவது பொருள் இருக்கிறதா.
    கலவரம் செய்ய வேண்டும் கலவரத் தீ மூட்டி குளிர் காய வேண்டும் என துடித்துக் கொண்டிருப்போர் பொது மக்களல்ல. மாறாக வகுப்புவாதிகள்தான் அவ்வாறு துடித்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படியானால் மைய மாநில அரசுகள் என்ன செய்திருக்கவேண்டும். அமைதிகாக்க வேண்டுகோள் விடுப்பதோடு நில்லாமல், கலவரம் செய்வோர் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என எச்சரிக்கை விடுத்திருக்க வேண்டும். அந்த எச்சரிக்கையை செயல்படுத்துவதில் தாங்கள் உறுதியாக இருப்பதை பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை  வலுப்படுத்துவதன் மூலமும், மாநில காவல்துறை உயர் அலுவலர்கள் தொட்டு மாவட்ட அளவிலான காவல்துறை அலுவலர்கள்வரை இது குறித்த ஏற்பாடுகளை தெளிவாக அறிவிப்பதன் மூலமும் வகுப்புவாதிகளுக்கு தெளிவுபட உணர்த்தியிருக்கவேண்டும்.வெறும் வேண்டுகோள்களுக்கு மசிபவர்கள் அல்லர் வகுப்புவாதிகள்.


மைய, மாநில அரசுகள் என்ன செய்ய வேண்டும்.

   இந்த நாட்டின் குடிமக்கள் எனப்படுவோர் யார்  இந்த நாட்டின் அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தையும் அதன்படி வகுக்கப்படும் சட்ட திட்டங்களையும் மதித்து அதற்கு கட்டுப்பட்டு நடப்பவர்கள்தான் இந்நாட்டின் குடிமக்கள்.
   அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தை ஏற்காத பொதுவுடைமை புரட்சியாளர்கள், தேசிய இன விடுதலை போராளிகள் பலரும் அவர்களது அமைப்புகளும் இந்தியாவில் உள்ளனர். அது தனியான ஒரு விவாதப் பொருள். அதுபற்றி நாம் இங்கு பேசவில்லை. ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் பற்றியே பேசுகிறோம்.
     அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தின்படி அமைக்கப்பட்டுள்ள உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பை அது எப்படி இருந்ததாலும் மைய மாநில அரசுகள் ஏற்றுக்கொண்டு அதை அமல்படுத்த வேண்டும். இதை எதிர்த்து கலவரம் செய்பவர்கள் அரசமைப்பு சட்டத்த்தின் எதிரிகள் இந்நாட்டு சட்டத்திற்கு எதிராக செயல்படும் சமூக எதிரிகள் என்பதை கருத்தில் கொண்டு அரசு கடும் நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும்.
    சாலை வசதி, குடிநீர் வசதி.நூறுநாள் வேலை திட்டத்தில் முறையான கூலி பங்கீடு,மின் கட்டண உயர்வு ரத்து போன்ற கோரிக்கைகளுக்காக போராடும் மக்கள் மீதே சட்டம் ஒழுங்கை காரணம் காட்டி காவல்துறையை ஏவிவிட்டு மண்டையை பிளக்கும் அரசுகள் வகுப்பு வாத வெறியர்களிடம் வேண்டுகோள் விடுப்பதன் மர்மம் என்ன!
   சட்டத்தின் ஆட்சியை நிலை நாட்டுகிறோம் என அரசுகள் சொல்வது உண்மையென்றால் கலவரம் செய்ய முனைவோரை இரும்புக்கரம் கொண்டு அடக்கவேண்டும். இதுவே அமைதியை விரும்பும் அனைவரின் விருப்பமாக இருக்கும்.
    அரசியல் சட்டப்படி அமைக்கப்பட்டுள்ள உயர்நீதி மன்றத்தின் தீர்ப்பை ஏற்க மறுத்து கலவரம் செய்பவர்கள் இந்நாட்டின் இறையாண்மைக்கு எதிரானவர்கள்.கலவரம் செய்வோர் அனைத்து தரப்பு மக்களின் எதிரிகள்.அடக்கி ஒடுக்கப்பட வேண்டிய கயவர்கள் என்பதை அரசுகள் உணரட்டும்.

1 comment: