Monday, September 17, 2012

கூடங்குளம் - பொய்யெனும் சகதியிலே புரண்டெழும் ஆளும் கும்பல்

koodankulam_636

கூடங்குளம் அணு உலையை மூடக்கோரும் மக்கள் போராட்டம் மிகுந்த உத்வேகம் அடைந்துள்ள இந்த நேரத்தில் போராட்டத்திற்கும் போராடும் அந்த மக்களுக்கும் எதிரான கள்ளப் பரப்புரையும் முடுக்கி விடப்படுகிறது.ஆளும் கும்பலின் ஊதுகுழல்களாக செயல்படும் ஊடகங்களும் போராட்டச் செய்திகளை வழங்கும்போதே அவற்றுக்குள் இந்த கள்ளப் பரப்புரையையும் பொடி வைத்து ஊதி விடுகின்றன. விளைவு ஆளும்கும்பல் கக்குவதைத் தின்று மக்களிடையே வந்து மறுவாந்தி எடுத்து நாறடிக்கிறார்கள் இந்த கள்ளப் பரப்புரைக்கு பலியானோர்.

அவர்களது அவதூறுகளைப் புரிந்து கொள்ள பெரிய ஆய்வுக் கட்டுரை எல்லாம் தேவையில்லை. இயல்பான பொது அறிவு இருந்தாலே உண்மை எதுவென விளங்கிக் கொள்ளலாம். அந்த அவதூறுகளை ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்து விடலாம்.
அவதூறு எண்.1
போராடும் மக்களும் அவர்களுக்குத் தலைமை ஏற்று போராடும் உதயகுமாரும் இந்த போராட்டத்தை நடத்துவதற்காக வெளிநாடுகளிடமிருந்து தன்னார்வ நிறுவனங்கள் மூலம் பணம் பெறுகிறார்கள்.
இந்தக் குற்றச்சாட்டை கடந்த ஓராண்டு காலமாக முதன்மர் மன்மோகன் சிங் துவங்கி கடைசியாக தற்போதைய உள்துறை அமைச்சர் சுசில் குமார் சிண்டே வரை ஏகப்பட்ட 'நாட்டுப் பற்றாளர்கள்' சொல்லி வருகிறார்கள். இந்த நாட்டின் ஆற்றல் மிக்க உயர் பதவிகளில் வீற்றிருக்கும், துப்பறியும் சூரப்புலிகள் நிறைந்த உளவு மற்றும் புலனாய்வுத் துறைகளை கையில் வைத்திருக்கும் இந்த கோமான்கள் எந்த ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் இந்தக் குற்றச்சாட்டை சொல்கிறார்களோ அந்த ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் தொடர்புடைய நிறுவனங்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியதுதானே. இந்தக் குற்றச்சாட்டில் உண்மை இருந்திருந்தால் இத்தனை நாட்கள் உதயகுமாரை தூக்காமல் விட்டு வைத்திருப்பார்களா இந்த யோக்கியர்கள்?
அவதூறு எண்.2.
ரசிய நாடு வழங்கிய உலை என்பதாலும் இந்தியா வல்லரசு ஆகிவிட கூடாது என்ற கெட்ட உள்நோக்கத்திலும் அமெரிக்கா இந்தப் போராட்டத்தை தூண்டிவிடுகிறது. அமெரிக்காவில் சில ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருக்கும் உதயகுமார் அமெரிக்காவின் கையாள்.
இந்தியா அமெரிக்காவுடன் அணு ஆற்றல் ஒப்பந்தம் போட்டுள்ளது. இடதுசாரிக் கட்சிகளின் வலுத்த எதிர்ப்பையும் மீறி அவர்கள் ஆதரவின்றி ஆட்சியே கவிழ்ந்தாலும் அந்த ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றியே தீருவோம் என மன்மோகன் தலைமையிலான காங்கிரசு அடிமைகள் கூட்டம் வரிந்து கட்டியதை அனைவரும் அறிவோம். அந்த ஒப்பந்தத்தின்படி இந்தியாவுக்கு யுரேனியம் விற்கவும் காலாவதியாகிப் போன அணு உலைகளை விற்கவும் அமெரிக்க முதலாளிகள் வாயில் எச்சில் வடிய காத்திருக்கிறார்கள். இந்த நிலையில் யானை தன் தலையில் தானே மண்ணை வாரி போட்டுக் கொள்வதைப் போல அமெரிக்கா அணு ஆற்றலுக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டத்தை வளர்த்து விடுமா?
இது ஒன்றும் பனிப்போர் காலம அல்லவே, ரசியாவின் உலை என்பதற்காக அமெரிக்கா இயங்க விடாமல் சதி செய்கிறது என்று சொல்வதற்கு. அமெரிக்கா போய் வந்தவரெல்லாம் அவனது கையாளாக இருப்பார்கள் என்று நினைப்பது மூடத்தனமில்லையா?
மேலும் இந்திய ஆளும் கும்பல் அப்பட்டமான அமெரிக்க அடிமைகள் என்பதை மீண்டும் மீண்டும் நிரூபித்து வந்துள்ளது. 'ஈரானுடன் இயற்கை எரிவளிக் குழாய் அமைக்க ஒப்பந்தம் போடாதே', 'சில்லறை வணிகத்தை அந்நிய முதலீட்டுக்கு திறந்து விடு' என தனது நலன் பேண இந்தியாவுக்கு வெளிப்படையாகவே ஆணை இடும் அமெரிக்கா இப்படி எல்லாம் மக்களைப் போராட வைத்து அணு உலையை முடக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லையே. மன்மோகனைக் கூப்பிட்டு ஒரே ஒரு சொல்லில் ஆணையிட்டு வேலையை முடித்துக் கொள்ளலாமே!!
புரட்டு எண்.1
கூடங்குளம் அணு உலை பாதுகாப்பானது.
கூடங்குளம் அணு உலை பாதுகாப்பானது என்றால் அதை அமைத்துத் தந்த ரசிய நிறுவனம் விபத்து ஏற்பட்டால் இழப்பீடு தரும் பொறுப்பை ஏன் ஏற்க மறுக்க வேண்டும்? கூடங்குளம் என்றில்லை, உலகின் எந்த ஒரு அணு உலையும் பாதுகாப்பானது அல்ல. இதை அமெரிக்காவின் மூன்று மைல் விபத்தும், ருசியாவின் செர்நோபில் விபத்தும் காட்டியுள்ளன. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக சப்பானின் புகுசிமா விபத்து அணு உலைகள் பாதுகாப்பு குறித்த அத்தனை மாயைகளையும் தகர்த்து விட்டது.
அணு உலைகள் பாதுகாப்பானவை என்றால் செருமனி, சப்பான், சுவிட்சர்லாந்து முதலான வளர்ந்த நாடுகளே புகுசிமா விபத்துக்குப் பின் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் அணு உலைகளை படிப்படியாக மூடி விடுவது என முடிவெடுப்பது ஏன்?
புரட்டு எண்.2
தமிழகத்தில் நிலவும் மின்பற்றாக்குறையைப் போக்க கூடங்குளம் அணு உலை இயங்க வேண்டும்.


தமிழகம் இருளில் மூழ்கி கிடக்கவும் தமிழ்நாடு மின் வாரியம் இழப்பில் இயங்குவதற்குமான உண்மையான காரணம் மின் பற்றாக்குறையல்ல. சென்னையைச் சுற்றிலும் வந்து குவிந்துள்ள பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு தங்கு தடையற்ற மின்சாரம் மலிவு விலையில் வழங்கப்படுவதுதான் உண்மையான காரணம். இந்த மின்வெட்டால் தமிழகம் முழுவதும் நசிந்து போன சிறு தொழில்கள் ஏராளம். சில ஆயிரம் பேருக்கு வேலை கொடுக்கிறேன் என்ற பேரில் பல லட்சம் பேரின் வாழ்வாதாரத்தைப் பறித்துள்ளன இந்த பன்னாட்டு நிறுவனங்கள். 
இதுவன்றி மின்வாரியம் இழப்பை சந்திக்க முதன்மையான காரணம் தனியார் மின் உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்து அநியாய விலையில் மின்சாரம் கொள்முதல் செய்யப்படுவதுதான். இழப்பை குறைப்பதற்காக கொள்முதலை அவ்வப்போது அரசு நிறுத்தி வைப்பதும் மின்வெட்டுக்குக் காரணமாகிறது.
இந்த உண்மைகளை மறைத்து விட்டு கூடங்குளம் இயங்கினால் தமிழகத்துக்குக் கிடைக்க போகும் சுமார் 300 மெகாவாட் மின்சாரம், தமிழ் நாட்டின் 2000 முதல் 3000 மெகாவாட் வரையிலான மின்பற்றாக்குறையை தீர்த்து விடும் என கள்ளப்பரப்புரை நடக்கிறது.
இதில் இன்னொரு நயவஞ்சகமும் நடந்தேறுகிறது. கூடங்குளம் அணு உலையின் மொத்த மின் உற்பத்தியையும் தமிழகத்துக்கே தர வேண்டும் என தமிழக முதல்வர் செயலலிதா என்னதான் கத்தினாலும் நடுவண் அரசு பிடி கொடுக்கவில்லை.
புரட்டு எண்.3.
கூடங்குளம் அணு உலையை மூடினால் அதில் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ள 14,000 கோடி வீணாகி விடும்.
அணு உலை எதிர்ப்பாளர்கள் இதற்கும் தகுந்த தீர்வை முன் வைக்கிறார்கள். அணு மின் நிலையங்கள் என்பதே அனல் மின் நிலையங்கள் போலவே இயங்கி மின்சாரம் உற்பத்தி செய்பவைதானே. அனல் மின் நிலையங்களில் தேவைப்படும் வெப்ப ஆற்றல் நிலக்கரியை எரித்துப் பெறப்படுகிறது. அணு மின் நிலையத்தில் அந்த வெப்ப ஆற்றல் அணுக்களை பிளந்து பெறப்படுகிறது. இதுதான் வேறுபாடு. கூடங்குளத்தில் அதே இடத்தில் யுரேனியத்திற்கு மாற்றாக கல்நெய்யை [gasoline] பயன்படுத்தி வெப்ப ஆற்றலை பெற்று மின் உற்பத்தி செய்ய முடியும். இது போல் மேல் நாடுகளில் பல அணு உலைகள் கல்நெய் அனல் மின் நிலையங்களாக மாற்றப்பட்டுள்ளன.
ஆக, எந்த வகையிலும் தமிழக மக்களுக்குப் பயனளிக்காத, தலைமுறை தலைமுறைக்கும் தமிழினத்தைப் பாதிக்கக்கூடிய கூடங்குளம் அணு உலையை தமிழக மக்கள் அனுமதிக்க முடியாது.
இந்த கட்டுரை கீற்று இணையதளத்திலும் வெளியாகியுள்ளது.வாய்ப்பும் இடமும் அளித்த கீற்று தோழர்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றி.


Friday, May 18, 2012

கேலிப்படம் - அம்பேத்கரை விடாது துரத்தும் சாதிய வன்மம்


நடுவண் அரசு நடத்தும் பள்ளிகளுக்கான பதினோராம் வகுப்பு அரசியல் அறிவியல் பாடப்புத்தகத்தில் அண்ணல் அம்பேத்காரை இழிவுபடுத்தும் கேலிப்படம் இடம் பெற்றிருப்பதை எதிர்த்து நாடாளுமன்றத்தில் அமளி ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து அந்த படம்  பாடப்புத்தகத்தில் இருந்து நீக்கப்படும் என்று அறிவித்த நடுவண் மனித வள மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சர் கபில் சிபல், அந்த படம் பாடப்புத்தகத்தில் இடம் பெற்றதுக்காக மன்னிப்பும் கோரியுள்ளார்.
ambedkar_240இது போதாதா பார்ப்பனிய ஆதிக்க கும்பலுக்கு. கருத்து விடுதலையின் மீதான தாக்குதல் இது என விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் தாவிக் குதிக்கிறார்கள். புகழ் பெற்ற வரலாற்று அறிஞர் கே.என்.பணிக்கரில் ஆரம்பித்து இந்து ஆங்கில ஏடு, புதிய தலைமுறை தொலைக்காட்சி அம்பிகள் வரை கேலிப்படத்தை எதிர்த்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மீது பாய்ந்து குதறுகிறார்கள். கேலிப்படம் நீக்கப்பட்டதைக் கண்டித்து தேசிய கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி நிறுவனத்தின் [NCERT] தலைமை ஆலோசகர் யோகேந்திர யாதவ்வும் அதன் உறுப்பினர் சுகாசு பால்சிகரும் தங்கள் பதவியை விட்டு விலகி இருக்கிறார்கள்.

இவை அனைத்தும் மொத்தத்தில் நமக்கு உணர்த்துவது "இப்பல்லாம் யார் சார் சாதி பாக்குறாங்க. அதெல்லாம் அந்த காலம். முதல்ல நீங்க இந்த சாதிவாரி கோட்டா ரிசர்வேசன் இதுலேர்ந்து வெளிய வாங்க, எல்லாருக்கும் சம வாய்ப்பு இருக்கணும் சார்" என்று நமக்கு அறிவுரை சொல்லும் யோக்கியர்கள் வாழும் இந்தியாவில் சாதீய கண்ணோட்டம் எந்த அளவுக்கு கெட்டித்து போய் கிடக்கிறது என்பதைத்தான்.
ஆண்டொன்றுக்கு பல லட்சம் உரூவாக்கள் கட்டணம் வசூலிக்கும் மேட்டுக்குடி பள்ளிகளின் மாணவர்களோடு, புழுத்துப்போன அரிசியில் சமைத்துப் போடும் இலவச மதிய உணவை சாப்பிட்டு விட்டு அரசுப் பள்ளி மாணவர்கள் சம அளவில் போட்டிபோட வேண்டும் எனச் சொல்லும் இந்த காரிய கிறுக்கன்கள் சமயம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை இழிவுபடுத்தத் தவறுவதே இல்லை. அந்த வகையில்தான் தான் வாழ்ந்த காலமெல்லாம் பார்ப்பனிய ஆதிக்க கும்பலுக்கு சிம்ம சொப்பனமாகத் திகழ்ந்த அண்ணல் அம்பேத்கர் பாடப்புத்தகத்தின் வாயிலாக இழிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளார்.
சரி. அவர்கள் வாதம்தான் என்னவென பார்ப்போம்.
இது அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன் வரையப்பட்டது. அப்போது உயிருடன் வாழ்ந்த அம்பேத்கரே எதிர்க்கவில்லை. இப்போது எதிர்க்கலாமா?
அந்தப் படத்தை நீக்குவது கருத்து விடுதலையை பறிப்பதாகும்.
இந்த கேலிப்படம் ஆறு ஆண்டுகளாக பாடத்தில் உள்ளதாம். இவ்வளவு காலம் அமைதியாக இருந்து விட்டு திடீரென எதிர்க்கலாமா?
இதைத்தான் நாக்கை சுழற்றி சுழற்றி, நீட்டி முழக்கிப் பேசியும், பக்கம் பக்கமாக எழுதியும் தள்ளுகிறார்கள்.
நாம் கேட்கிறோம். அய்யா, அறிவாளிகளே!
அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளியான இந்தப் படத்தை கால, இடப் பொருத்தமின்றி பாடத்தின் இடையில் சொருகி இருப்பது கெட்ட உள்நோக்கம் கொண்டதா இல்லையா? இந்த படம் "அரசியல் சட்ட செயல்பாடு" [constitution at work] என்ற பாடத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது. அரசியல் சட்டத்தின் செயல்முறைகளை விளக்கும் பாடத்தில் அரசியல் சட்டம் வகுக்கும் பணி மிகவும் 'மெதுவாக' நடந்தது என்று சொல்வது பொருத்தப்பாடு உடையதா என்ன? அம்பேத்கர் குறித்து ஒரு மட்டமான அபிப்பிராயம் மாணவர்கள் மனதில் ஏற்படவேண்டும் என்ற இழிவான நோக்கமின்றி வேறு என்ன காரணத்திற்காக இந்தப் படம் வைக்கப்பட்டிருக்கும்?

கருத்து விடுதலையை நாங்களும் மதிக்கிறோம். அந்தப் படத்தை வரைந்த சங்கர் பிள்ளையை யாரும் தகாத சொற்களால் திட்டவில்லை. அந்த கால கட்டத்தில் இருந்த அரசியல் நிலைமை குறித்த ஒரு கருத்தை சொல்லும் கேலிப்படம் என்ற அளவில் அதனை ஏற்கிறோம். ஆனால் அதனை பாடப்புத்தகங்களில் கொண்டு வந்து திணிப்பதைத்தான் ஏற்க முடியாது. இதே போன்று நேருவை, காந்தியாரை, படேலை,
சாவர்க்கரை விமர்சிக்கும் பல கருத்துப்படங்களை நாம் காட்ட முடியும். அவற்றையெல்லாம் அரசியல் பாடத்தில் வைப்பார்களா?
மாட்டார்கள். காரணம் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.
ஆறு ஆண்டுகள் ஏன் எதிர்ப்பின்றி கழிந்தனவென்றால் அந்தப் படம் தலித் விடுதலையை உண்மையாக நேசிப்போரின் கண்ணில் படவில்லை என்று பொருள். அவ்வளவுதான். இப்போது எதிர்ப்பவர்கள் முன்னர் யாருக்காகவும் அஞ்சி அமைதி காக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
அம்பேத்கர் தனது ஆடையையே ஒரு ஆதிக்க எதிர்ப்புக் குறியீடாக பயன்படுத்தினார். மேற்கத்திய உடையை பார்ப்பனமயமாக்கி, பஞ்சகச்சம் டர்பன் மேற்சட்டை [மேல்கோட்டு] என அணிந்த அன்றைய பெரும்புள்ளிகள் நடுவே முழுமையாக மேற்கத்திய பாணியில் ஆடை அணிந்து கால் மேல் கால் போட்டு அவர் அமர்ந்திருக்கும் கம்பீரம் கண் கொள்ளா காட்சியாகும். அவரது இறப்புக்கு முன்னும் பின்னும் அந்த அம்பேத்கர் என்ற சொல்லே சாதி ஆதிக்க எதிர்ப்பின் குறியீடாக திகழ்கிறது. அந்த குறியீட்டின் மீது இழிவை சுமத்த வேண்டும் என்ற வெறியோடு செய்யப்படும் இத்தகைய‌ அடாத செயல்களை உண்மையான தலித் விடுதலையை நேசிப்போர் அனுமதிக்க முடியாது.

Sunday, March 25, 2012

இடிந்த கரை அல்ல.இனம் காக்கும் கரை..

கூடங்குளத்தில் போராடுவோர்
அந்நிய கைக்கூலிகளாம்.
நாட்டையே அந்நியனுக்கு
விற்கும் கைக்கூலிகள்
நாறவாய் திறக்கிறார்கள்.


அன்று பகத் சிங் பிறந்தான்
பெருமையுற்றது  பஞ்சாப்.
இன்று மன்மோகன் துரோகத்தால்
சிறுமையுறுகிறது பஞ்சாப்.


தனியாருக்கு தடையில்லா மின்சாரம்.
தமிழ் மக்களுக்கோ மின்சாரமே தடை.
மின்தடை நீக்க அணு உலையே தீர்வாம்.
அரளி விதையே அறுசுவை உணவாம்.


பெரியாரின் மண்ணில் பம்மிக் கிடந்த
பார்ப்பன காலிகள் பகிரங்க சதிராட்டம்.
கூடங்குளம் போராளிகள் மீது
இந்து முன்னணி கொலைவெறியாட்டம்.

எட்டப்பன்களுக்கோ ஏக கொண்டாட்டம்.
ஏற்கலாமோ இளங்கோவன்கள் ஆட்டம்.
எத்தனை முறைதான் காட்டிக் கொடுப்பான்.
தோற்கலாமோ நாம் மீண்டும் மீண்டும்.

காங்கிரசு.பா.ச.க.கயவாளிகள் கூட்டம்.
தி.மு.க.அ.தி.மு.க.கருங்காலிகள் கூட்டம்.
வடவர்கள் நம்மவர்கள் அல்ல.
நல்லவர்களும் அல்ல.
அண்ணா சொல்லி தெரியும்.

விபீடணர்கள் நம்மவர்கள் என்றாலும்
நல்லவர்கள் அல்ல.
ராமாயணம் சொன்னதையே
கூடங்குளமும் சொல்கிறது.

பொய்யும் புரட்டுமே அணு உலை பாதுகாப்பு.
அதை புறந்தள்ளி வெற்றி கொள்வதே
தமிழ் மக்களுக்கு பாதுகாப்பு.


Saturday, March 24, 2012

கூடங்குளம் வீரமும் தியாகமும் வீணாய் போக திருவுளமோ தமிழினமே?


Police personnel assemble at the main entrance of Kudankulam Nuclear Power Project site on Tuesday. Photo: A. Shaikmohideen
ஆயுத வலுவே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கும் என்ற பாசிச அணிவகுப்பு.
கூடங்குளம் அணு உலை செயல்பட பச்சைக் கொடி காட்டிய செயலலிதா அரசு தமிழ் மக்களை நம்ப வைத்து கழுத்தறுத்திருக்கிறது. தமிழக அரசு நியமித்த வல்லுநர் குழு நடந்து கொண்ட விதத்திலேயே செயா அரசின் உள்ளக்கிடக்கை இப்படித்தான் இருக்கும் என்பதை நாம் அனுமானிக்க முடிந்தது என்றாலும் அணு உலை எதிர்ப்பாளர்கள் சிலருக்கு [அணு உலை எதிர்ப்பு போராளி உதயகுமார் உள்ளிட்டு] செயாவின் ஆதரவை பெற்று போராட்டத்தில் வெற்றி பெற்று விடலாம் என்ற நப்பாசை இருந்தது. அதற்கு ஏற்றாற்போல் எதிர்ப்பாளர்களை அழைத்து பொறுமையாக கருத்துக்களை கேட்பது உள்ளிட்ட நாடகங்களை திறம்பட நடத்தி வந்தார் செயா. உள்ளாட்சி தேர்தல்களும் அதனைத் தொடர்ந்து சங்கரன்கோயில் இடைத்தேர்தலும் செயாவின் தலைமையிலான் தமிழக ஆளும் கும்பல் பம்மி பதுங்கி இருக்கக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம். இப்போது தொலைவில் உள்ள நாடாளுமன்றத் தேர்தல் தவிர்த்து மக்களை சந்திக்க வேண்டிய அவசியம் ஏதுமில்லை என்ற நிலையில் தமிழ் மக்களின் முதுகில் குத்தியிருக்கிறது செயா அரசு.   .
File photo shows the two reactors of the Kudankulam Nuclear Power Plant (KKNPP) situated at Kudankulam in Tirunelveli district.
வெடிக்கக் காத்திருக்கும் அணு குண்டு
திருநெல்வேலி மாவட்ட ஆட்சியர் பேச்சு நடத்த அழைப்பு என்ற நாடகம் மூலம் உதயகுமாரை கைது செய்யும் நயவஞ்சகம் தோல்வியடைந்த நிலையில் உண்ணாநோன்பு நடைபெறும் இடத்துக்கு வந்து கைது செய்யப் போவது போன்று பாவலா காட்டியும் போராடும் மக்கள் மீது வன்முறையை ஏவி போராட்டத்தை ஒடுக்க வாகனங்களில் வருவதாகவும் வதந்திகளைப் பரப்பி அந்த மக்கள் மீது ஒரு உளவியல் யுத்தத்தை தொடுத்திருக்கிறது காவல்துறை. ஆனால் போராடும் அம்மக்களோ காவல் துறையின் உருட்டல் மிரட்டல்களுக்கு எல்லாம் அஞ்சாமல் போராட்டத்தில் உறுதியாக நிற்கின்றனர்.
Anti-Kudankulam protesters arrive at Idinthakarai by sea. Photo: A. Shaikmohideen
தரை மார்க்கங்கள் அனைத்தையும் அரசு மறித்து விட்டாலும் கடல் வழியாக இடிந்தகரைக்கு வரும் மக்கள். ''உனது ஆயுத வலு எனக்கு கால்தூசு''என அடித்துச் சொல்கிறது அம்மக்களின் உடல்மொழி.
அணு உலை கூடாது, கூடங்குளம் அணு மின்சாரம் தமிழ் மக்கள் பயன்பாட்டுக்கு உதவாது என்று எடுத்துச் சொன்ன நியாயங்கள், விளக்கங்கள் அனைத்தும் செவிடன் காதில் ஊதிய சங்காக ஆகி விட்டிருக்கிறது
''போராடும் மக்கள் அந்நிய கைக்கூலிகள்'', ''கூடங்குளம் அணு உலை செயல்படத் துவங்கினால் தமிழ்நாட்டில் மின்வெட்டு இருக்காது'' என்பன போன்ற கள்ளப் பரப்புரைகள் மூலம் கணிசமான மக்களை மூளைச் சலவை செய்வதில் ஆளும் கும்பல்கள்  ஓரளவுக்கு வெற்றி பெற்றுள்ளன. நாட்டின் முதன்மர் மன்மோகன் துவங்கி ஆளும் கும்பல் வீசும் எலும்புத் துண்டை கடைசியாக கவ்வும் வாக்கு சீட்டு அரசியல் கட்சிகளின் கடைசித் தொண்டன் வரை அத்தனை துரோகிகளும் இந்த கள்ளத்தனத்தை செய்து வருகின்றனர். அதனால்தான் முல்லை-பெரியாறு விவகாரத்தில் இலக்கக்கணக்கான மக்கள் திரண்டு போராடியது போன்றதொரு எழுச்சியை எதிர்வினையை கூடங்குளம் அணு உலை செயல்படத் துவங்கும் என்ற அறிவிப்பு ஏற்படுத்தவில்லை. இந்த கள்ளப்பரப்புரையை முறியடிக்க அணு உலை எதிர்ப்புப் பரப்புரையை இன்னும் வீச்சாக எடுத்துச் செல்ல வேண்டியிருக்கிறது.
அணு உலைக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டத்தை குருதிச் சகதியில் மூழ்கடித்தேனும் ஒடுக்கிவிடும் முடிவோடு ஆயுதப்படைகளை கூடங்குளத்தைச் சுற்றி குவித்திருக்கின்றன மைய, மாநில அரசுகள். ஓரிரு சிறு கட்சிகள் தவிர்த்து தி.மு.க.,அ.தி.மு.க. என அனைத்துக் கட்சிகளும் கைவிட்ட நிலையில் முழுவதும் மக்கள் ஆதரவை மட்டுமே நம்பி களத்தில் நின்று போராடுகின்றனர் கூடங்குளம் மக்கள். அம்மக்களுக்கு தோள் கொடுக்க வேண்டியதே இன்று நம் முன் உள்ள தலையாய பணி.

இந்த கட்டுரை கீற்று இணையதளத்திலும் வெளியாகி உள்ளது.வாய்ப்பளித்த கீற்று தோழர்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றி.
தொடர்புடைய பதிவு;
தமிழினத்தின் புதிய விபீடணன் அப்துல் கலாம்.

Tuesday, February 14, 2012

பள்ளி வன்முறை - நிர்வாகங்களே குற்றவாளிகள்


சென்னை பாரிமுனையில் உள்ள புனித மரியாள் பள்ளியில் ஆசிரியை ஒருவர் அவரது 15 வயது மாணவன் ஒருவனால் கொல்லப்பட்ட நிகழ்வு மிகுந்த பரபரப்பையும் விரிவானதொரு விவாத களத்தையும் ஏற்படுத்தி உள்ளது.
கட்டுரையின் துவக்கத்திலேயே நாம் உயிரிழந்த ஆசிரியை உமா மகேசுவரிக்கு ஆழ்ந்த இரங்கலை தெரிவித்துக் கொள்கிறோம். தாயை இழந்து தவிக்கும் அவரது இரண்டு குழந்தைகளை நினைக்கும்போது நமது நெஞ்சம் வேதனையில் விம்முகிறது. ஆனால் வெறும் உணர்வுப்பூர்வமாக இந்த பிரச்னையை பார்க்கமுடியாது. ஆசிரியர் தரப்பு உட்பட அனைத்து தரப்பினரின் குறைபாடுகளையும் விருப்பு வெறுப்பின்றி விவாதிக்க வேண்டியுள்ளது.
இந்த கொலை நிகழ்வைத் தொடர்ந்து ஏடுகளிலும் தொலைக்காட்சி விவாதங்களிலும் கல்வித்துறை மற்றும் குழந்தைகள் மனநல வல்லுனர்கள் அள்ளிக்கொட்டும் கருத்துக்களை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். திரைப்படங்களின் தாக்கம், கூடுதலான செலவு காசு, மன அழுத்தம், நுகர்வு வெறியால் தூண்டப்பட்டு மதிப்பெண்களே வாழ்வை தீர்மானிக்கும் என்ற பெற்றோரின் மூடத்தனம் என அவை பெரும்பாலும் நாம் அறிந்தவையாகவே உள்ளன. ஆனால் "பள்ளி நிர்வாகங்களின் ஆதாய வெறி" பள்ளிக்குழந்தைகளை ஆசிரியர்கள் மூலமாக எவ்வாறெல்லாம் பாடாய் படுத்துகிறது என்பதை அவர்கள் சொல்ல மறுக்கிறார்கள். ஆனால் சமூகத்தின் மீது அக்கறை கொண்டோர் அது பற்றியும் பேசியாக வேண்டும்.
தனியார் பள்ளிகள் அனைத்தும் விதிவிலக்கின்றி மாணவர் சேர்க்கைக்கு பெருமளவு "நன்கொடை" வசூலிக்கின்றன எனபது ஊரறிந்த கமுக்கம். நன்கொடை வசூலிக்கக் கூடாது, அரசு வரையறை செய்த கட்டணத்திற்கு மேல் வசூலிக்க கூடாது என மக்கள் நலம் பேணுவதாக வேடம் கட்டி ஆடும் அரசுகளுக்கும் இந்த உண்மை தெரியும். அரசின் கட்டுப்பாட்டு உத்தரவுகளுக்கு கழிப்பறை காகிதத்திற்கு தருவதை விட கூடுதலாக எந்த மதிப்பையும் தனியார் பள்ளிகள் தருவதில்லை என்பதும் அரசுக்கு தெரியும். இந்த நன்கொடைகள் பள்ளிகளின் "தரத்திற்கு" ஏற்ப சில பல ஆயிரங்களிலிருந்து சில இலட்சங்கள் வரை நீள்கிறது.
பெற்றோரை "தரம்" என்ற மாயவலையில் சிக்கவைக்கும் பல்வேறு காரணிகளில் முதன்மையானது பொதுத்தேர்வுகளில் தனியார் பள்ளிகள் "காட்டும்" தேர்ச்சி விகிதம். இந்த தேர்ச்சி விகிதத்தை வைத்தே ஒரு பள்ளியின் நன்கொடை வசூலுக்கான "சந்தை மதிப்பு" தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அந்த விகிதத்தை அடைய அவர்கள் கடைப்பிடிக்கும் நடைமுறைகள் மனிதத்தன்மையற்றவை.
மழலையர் வகுப்பில் சேர்ப்பதற்கு கூட நேர்முகத் தேர்வு நடத்தி மாணாக்கர்களை தெரிவு செய்கிறார்கள். தோல்வி அடையும் குழந்தைகள் மனதில் தாழ்வு மனப்பான்மையை விதைக்கிறார்கள். ஆளுமை எனபது வளரத் துவங்குவதற்கு முன்பான குழந்தை பருவத்தில் அதன் அறிவுத் திறனை சோதிக்கிறேன் என்று சொல்பவன் எத்தகைய கல்நெஞ்சக்காரனாக இருக்க வேண்டும்? அது மட்டுமல்ல பெற்றோரில் ஒருவராவது பட்டதாரியாக இருந்து "இங்கிலிபிசு" மொழியில் பிளந்து கட்ட வேண்டும். படிக்க வரப்போவது குழந்தைதானே. அதன் பெற்றோரின் கல்வித்தகுதிக்கும் குழந்தையின் படிப்புக்கும் என்ன தொடர்பு இருக்க முடியும்? கேட்டால் வீட்டில் பெற்றோரும் பாடம் சொல்லித்தர வேண்டுமாம். அப்படி அனைத்து "தகுதி"களும் வாய்க்கப்பட்ட குழந்தையின் பெற்றோரும் நன்கொடையை கொட்டி அழத்தான் வேண்டும். ஏனென்றால் தரம் நண்பர்களே தரம்.
மழலையர் சேர்க்கை இப்படியென்றால் இடைநிலை வகுப்பில் மாணவர்களை சேர்க்க வேண்டுமென்றால் எழுத்துத் தேர்வு எழுதி வெற்றி பெற வேண்டும். மேல்நிலை முதலாம் ஆண்டில் சேர்க்க பத்தாம் வகுப்பு அரையாண்டு தேர்வில் நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்றிருக்க வேண்டும். இப்படி ஒப்பீட்டளவில் அறிவுத்திறன் மிக்க மாணவர்களை தேர்ந்தெடுத்து சேர்த்துக் கொண்டு தனியார் பள்ளிகள் காட்டும் "தேர்ச்சி விகிதம்" எவ்வளவு மோசடியானது என்பதை எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும். தேர்ச்சி விகிதத்தை பராமரிக்க "அறிவு திறன்" குறைந்த மாணவர்களை ஒன்பதாம் வகுப்பில் தோல்வியடையச் செய்யும் இரக்கமற்ற நடைமுறையும் உண்டு.
இப்படி சேர்க்கப்படும் மாணவர்களையும் தொடர்ச்சியாக "படி படி" என ஆசிரியர்கள் மூலம் வற்புறுத்துகிறது பள்ளி நிர்வாகம். மாணவர்கள் மனப்பாடம் செய்யும் இயந்திரங்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதை தாண்டி பள்ளி நிர்வாகத்துக்கு அவர்கள் மேல் எந்த அக்கறையும் இருப்பதில்லை. தேர்ச்சி விகிதம் அதன் மூலம் வரையறுக்கப்படும் நன்கொடைக்கான சந்தை மதிப்பு இந்த இரண்டைத் தவிர அவர்கள் கண்ணுக்கு வேறு எதுவும் தெரிவதில்லை. தேர்வுகளில் தோல்வியடையும் மாணவர்களின் பெற்றோர் பள்ளிக்கு வரவழைக்கப்படுவதும், அவர்கள் முன்னிலையிலேயே மாணவர்கள் கடும் சொற்களால் ஆசிரிய "பெரு மக்களால்"கண்டிக்கப்படுவதும் உண்டு.
பள்ளி நிர்வாகத்தால் கொழுத்த ஊதியம் கொடுத்து குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் அமர வைக்கப்படும் பள்ளி முதல்வர் உண்மையில் தலைமை ஆசிரியர் அல்ல. மாறாக அந்த பள்ளியின் ஆசிரியர்களை விரட்டி விரட்டி "வேலை" வாங்கும் "மேசுதிரி"தான் அவர். பள்ளி நிர்வாகம் வழங்கும் அற்ப ஊதியத்தை நம்பி காலம் தள்ளும் ஆசிரியர்கள் முதல்வர் விரட்டும் வேகத்திற்கு ஏற்ப மாணவர்கள் ஓட வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறார்கள். அது நடக்காதபோது ஏற்படும் தனது சினத்தை அநியாயக்காரர்களான பள்ளி நிர்வாகத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதன் மூலம் வெளிப்படுத்தாமல் இரக்கப்பட வேண்டிய குழந்தைகள் மீது காட்டுகிறார்கள்.
டேய் தடிமாடு,மாடு மேய்க்கத்தாண்டா நீ லாயக்கு, படிக்க புடிக்கலன்னா எங்கேயாவது போய்த் தொலையேன் இங்க வந்து ஏன்டி எங்க உயிரை வாங்குற, பணத்திமிரா அதெல்லாம் உங்க வீட்டோட வச்சுக்க இப்படியான வசவுகள் ஒலிக்காத ஒரு பள்ளிக் கூடத்தை கூட காட்ட முடியாத நிலையில்தான் நாம் இருக்கிறோம். பள்ளிக் கூடங்கள் சமூகத்தின் நடுவில்தானே அமைந்துள்ளன. சமூகத்தில் நிலவும் அத்தனை வக்கிரங்களும் பள்ளி வளாகத்திற்குள்ளும் எதிரொலிக்கின்றன. சாதி, மத வெறியை நஞ்சாக கக்கும் ஆசிரியர்களும் உள்ளனரே. அதுவும் சாதி மத வேறுபாடுகளை பெரிதாக கருதாத விடலை பருவ குழந்தைகளிடமும் அந்த நஞ்சை தன் நடத்தை மூலம் விதைக்கும் கயவர்களை ஆசிரியர்கள் என்று சொல்வதே அந்த தொழிலை இழிவுபடுத்துவதாகும். தீண்டாமை கண்ணோட்டத்தோடு தனம் என்ற சிறுமியை அடித்து குருடாக்கிய பெருமையும் தலித் மாணவர்களை கழிப்பறையை துப்புரவு செய்ய வைத்த பாரம்பரியமும் உடையதல்லவோ தமிழ்நாட்டு ஆசிரியர்களில் ஒரு பகுதி. ஆசிரிய பெருமக்கள் பலர் சங்க பரிவார் அமைப்புகளை மறைமுகமாக ஆதரிக்கின்றனரே. அவர்கள் வகுப்பறைக்குள் சிறுபான்மை வகுப்பு மாணவர்களை எப்படி நடத்துவார்கள் என்பதையும் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.
கல்வி ஆண்டு துவங்கும் முதல் நாளன்று மகிழ்ச்சியாக பள்ளிக்கு செல்லும் குழந்தைகள் அத்தனை பேரையும் ஆண்டு முடியும்போது உயிரோடு விட்டு வைக்கிறார்களா பள்ளி நிர்வாகிகள், ஆசிரியர்கள் என்ற பெயரில் உலவும் கல்நெஞ்சக்காரர்கள்? அவர்களது தொடர்ச்சியான துன்புறுத்தல் தாங்காமல் எத்தனை பிஞ்சுகள் தங்கள் வாழ்வை முடித்துக் கொள்கிறார்கள்.
உமா மகேசுவரி கொலை செய்தி வெளியான அதே ஏடுகளில் தாம்பரத்தில் ஒரு மாணவி தேர்வு பயத்தில் கொசு மருந்தை குடித்து தற்கொலைக்கு முயன்றுள்ள செய்தியும் வெளியாகியுள்ளது. அதற்கு மறுநாளே சென்னை பெரவள்ளூரில் பத்தாம் வகுப்பு மாணவன் தூக்கிட்டு மாண்டு போன நெஞ்சை அறுக்கும் செய்தியும் வருகிறது. ஒரு ஆசிரியை கொல்லப்பட்டதற்காக பதறித் துடிக்கும் இந்த சமூகம்தான் ஆண்டொன்றுக்கு நூற்றுக்கணக்கில் மாணவர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டு மாண்டு போவதை இயல்பான ஒரு நிகழ்வாக எடுத்துக் கொண்டு அமைதியாக அந்நிகழ்வுகளை கடந்து செல்கிறது. என்ன ஒரு வக்கிரம்.
மாணவர்களின் பள்ளி வன்முறைக்கு காரணம் பிரம்படி தண்டனையை தடை செய்ததுதான் என்று சில மேதைகள் துண்டை போட்டு தாண்டுகிறார்கள். அந்த ஈவிரக்கம் அற்ற கொடூர மனம் படைத்தோருக்கு ஒரே ஒரு கேள்வி. நீங்கள் பணியாற்றும் இடத்தில் தவறு செய்தால், பணிக் குறைபாடு நேர்ந்தால் உங்களை கட்டி வைத்து உதைக்க வேண்டும் என்று சொன்னால் ஏற்றுக் கொள்வீர்களா? தடிமாடு போல் வளர்ந்து விட்ட இவர்களையே அடிக்க கூடாது என்றால் பச்சிளம் குழந்தைகளை அடிப்பது எனபது காட்டுமிராண்டித்தனம் இல்லையா? அப்படியான காட்டுமிராண்டித்தனம் குழந்தைகளை நல்ல பண்புடையோராக, படிப்பில் சிறந்தோராக வளரச் செய்யும் என்பதை விட முட்டாள்தனம் வேறெதுவும் இருக்க முடியாது.
ஆகவே நண்பர்களே, பள்ளி வன்முறைகளைக் களைந்து, மாணவர் தற்கொலைகளை தடுத்து, மாணவர்களை சிறந்த குடிமக்களாக உருவாக்க வேண்டுமென்றால், மாணவர்களுக்கு கல்வி கற்பது இன்பம் மிகுந்த ஒன்றாக [அதுதான் உண்மையும் கூட அதை கெடுத்தது இன்றைய சமூக அரசு அமைப்புக்கள்தான்] ஆக்க வேண்டும்.
அதற்காக,
உடனடியாக தனியார் பள்ளிகள் அனைத்தும் அரசுடைமை ஆக்கப்படவேண்டும்.
ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் மக்கள் பள்ளிக்குழு [people's school committee] அமைக்கப்பட வேண்டும். அக்குழுவில் அந்தந்த பகுதி மக்கள் அனைவருக்கும் மாணவர் மற்றும் ஆசிரியர்களுக்கும் பிரதிநிதித்துவம் இருக்க வேண்டும். அந்த குழுவின் நேரடி கண்காணிப்பின் கீழ்தான் பள்ளி நிர்வாகம் மற்றும் செயல்பாடுகள் நடைபெறவேண்டும்.
சிற்றூர் மற்றும் நகரங்களில் செயல்படும் இந்த குழுக்களிருந்து வட்ட, மாவட்ட, மாநில அளவிலான குழுக்கள் ஏற்படுத்தப்படவேண்டும். இந்த உயர் நிலை குழுக்களில் கல்வியாளர்களையும் இடம் பெற செய்ய வேண்டும். இந்த குழுக்களின் பரிந்துரை மற்றும் வழிகாட்டுதல் அடிப்படையில்தான் மாநில கல்வித்துறை செயல்பட வேண்டும்.
இந்த கட்டுரை கீற்று இணையதளத்திலும் வெளியாகியுள்ளது.வாய்ப்பும் இடமும் அளித்த கீற்று தோழர்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றி.